Blog Image

Blogaroundtheworld

Olifantendouche

Reisverslag Sri Lanka Posted on Mon, August 18, 2014 23:03:43

Geetha en haar moeder komen er aan de ontbijttafel bijzitten. Het gesprek komt op de oorlog. Geetha vertelt hoe ze jaren geleden in Kandy bang was dat er ergens een bom zou afgaan in de stad. Op 25 januari 1998 is er een grote bom afgegaan bij de zeer heilige tempel van de tand van boeddha. Dit veroorzaakte vele doden en gewonden en een ravage. Het is onvoorstelbaar dat dit prachtige land, waar zoveel geloven samenleven, pas sinds vijf jaar echte vrede heeft. Iedereen die wij spreken, gaat er vanuit dat er nooit meer oorlog komt. De mensen zijn optimistisch. We nemen afscheid van dit gastvrije gezin, waar de moeder heerlijke (Nederlandse) pannenkoeken voor ons bakte tijdens het ontbijt. We verlaten deze knusse, maar wel krappe homestay voor een nachtje in Villa Rosa. Volgens de Lonely Planet een topchoice. Het ligt prachtig hoog boven de rivier. Mooi ingerichte kamers. Wel behoorlijk overpriced als we het vergelijken met onze andere slaapplekken. In de keuken mag je meekijken met de kok die heerlijke curries voorbereidt. Hij laat alle ingrediënten en kruiden zien. Vanuit hier doen we nog een village tour. In de buurt van Embekka rijden we over smalle wegen dwars door de rijstvelden en wandelen we een stuk bij de Gadaladeniya tempel. Het lijkt wel jungle met prachtige vogelgeluiden.

Bij de Embekka devale tempel gaat opeens onze mobiel af met de lokale sim card. De pizzahut in Kandy vraagt feedback. Of we tevreden waren over de service. Wat een grap.. Mobiel bellen kost werkelijk niets in Sri Lanka. Na drie weken met veel lokale telefoontjes en sms-jes naar Nederland, hebben we nog maar 1,50 euro beltegoed verbruikt… ’s Avonds gaat het regenen. Onze eerste echte grote en lange regenbui. De auto gaat er zelfs van lekken. Maar ductape doet wonderen. We krijgen zin in onze laatste twee dagen aan de kust. Onderweg willen we nog naar Pinnewala olifanten weeshuis. Per abuis komen we op een andere plek terecht waar je olifant kunt rijden en wassen in de rivier. Ik ga met de meiden de rivier in om de olifant (Kumari genaamd, het is een meisje) met een halve kokosnoot te schrobben. Daarna mogen we op de olifant gaan zitten en moeten we ons goed vasthouden als zij omhoog gaat. De gids aan de kant vraagt of we een “elephant shower†willen hebben. Ik antwoord “just a little bitâ€. En vervolgens wordt Luna, die voorop zit, kleddernat gespoten. Een olifant kan natuurlijk niet doseren. We lachen onze rot en de olifant doet het nog een keer. Nu zijn Dille en ik ook behoorlijk nat. We lopen de rivier uit en maken een kleine wandeling. Wat zit dat hoog. We voelen ons een beetje als tijdens het festival in Kandy.

Vanwege het tegenvallen van Villa Araliya hebben we de laatste twee dagen Reef Edge resort geboekt. Een gloednieuw resort net onder Colombo. Prachtig gelegen met een echte infinity pool met palmbomen op de achtergrond. Wat mooi.. Om aan terug te denken als we weer in de hectiek van Nederland zijn. We hebben een grote familiekamer met uitzicht. De kinderen slapen op de loft. We zijn de enige toeristen hier. Veel Sri Lankezen uit Colombo.

De volgende dag bezoeken we de Kelaniya tempel. Boeddha is hier geweest volgens de overlevering. Daarom is het een zeer heilige plek. Er zijn weer zeer veel Sri Lankezen in het wit, oranje monniken en geen enkele toerist. We genieten nog één keer van de heerlijke wierookgeur en de rust die er heerst. We krijgen een rondleiding van een soort conciërge. Hij laat ons van alles zien en ruimt ondertussen bloemetjes op, veegt altaartjes schoon en bezemt de vloer. Deze tempel bevat alle elementen die we tijdens onze reis in Sri Lanka al gezien hebben: een maansteen, een dagoba, prachtige muurschilderingen, veel boeddhabeelden, kaarsjes, wierook en een heilige boom. De conciërge geeft ons water zodat wij ook een rondje om de boom kunnen lopen en daarna in de rij kunnen staan om ons water aan de boom kunnen geven. Een mooie ervaring.

Vervolgens gaat de reis naar Guruge themapark. Een soort combinatie van Archeon, Avifauna en Efteling (maar dan zonder achtbanen). Ook hier zijn we weer de enige toeristen. Voor 6 euro entree kunnen we het hele park zien. De route voelt als een soort IKEA format. Het is grappig om te zien hoe trots de Sri Lankezen zijn op dit themapark, het enige park in Sri Lanka. We zien schoolklassen en veel gezinnen. Schrikken ons wezenloos in een dinosauriërs grot en maken een ritje in een slome trein. Dan terug naar het hotel. 2000 km gereden deze vakantie en helemaal schadevrij in dit verkeers-chaotische land. Een prestatie. Andre duikt met Dille het zwembad in en ik ga met Luna met een tuktuk nog even naar een dorpje verder op. We rijden langs de canal road, langs het kanaal dat ooit door de Nederlanders is gegraven. Op een vismarkt voert Luna de pelikanen met dode visjes. We bekijken nog een lief klein tempeltje, kijken nog één keer naar het drukke straatleven, de chaos, de winkeltjes en geven bij een soort consultatiebureau onze laatste kadootjes weg aan de kinderen daar. Het zit er nu echt op. We hebben genoten van dit veelzijdige eiland, met veel natuur en cultuur en strand. En vooral van de vriendelijke mensen.



Wachten op de tand van boeddha

Reisverslag Sri Lanka Posted on Tue, August 12, 2014 07:17:53

Het is bijna half zes. De man kijkt naar onze kaartjes en wijst naar drie plastic stoelen 10 meter verderop. Stapje voor stapje wurmen we ons door de mensenmassa heen naar onze plekken. Het is 10 augustus en de slotavond van de Esala Perahera. Volgens de Lonely Planet het grootste boeddhistische festival van Zuidoost-Azie. Vanochtend toen we om tien uur in het centrum van Kandy aankwamen, leek het wel vrijmarkt. Overal langs de route hebben Sri Lankezen plastic zeiltjes neergelegd en houden ze hun plekje bezet. Even later zitten we. Op een kleine verhoging eerste rij samen met andere toeristen. Voor ons vijf rijen dik Srilankezen op de grond. De gratis plekken als je vroeg bent. En dan begint het lange wachten. Luna heeft haar weggeef loomzakjes weer meegenomen. Ze vraagt aan het meisje voor haar of ze een armband wil maken. Ze heet Ruwina en is 11 jaar oud. Luna doet het voor en heeft veel bekijks. Andere meisjes en vrouwen willen ook. Even later zit de hele groep voor ons te loomen. Ook vier jongens hebben de grootste lol en maken een pastelkleurig armbandje voor elkaar. Wat een leuk gezicht. Dan zijn we weer een uur verder en zijn alle elastiekjes op. Het is inmiddels ook donker. De meiden gaan wat tekenen. Wij bekijken alle hectiek om ons heen. De politie, de EHBO mensen, de vele verkopers. Het is een soort Koningsdag maar dan nog veel drukker. Om 20:19 horen we vuurwerk. Het gaat beginnen. Maar nog niet voor ons. We zitten verderop in de route. De start is bij de Tempel van de Tand. De president is daar ook, dus die krijgt een uitgebreide show. Pas na vier uur wachten om half 10, horen we harde knallen. Jongens met zwepen kondigen de komst van de processie aan. Het begint met de vuuracrobaten. Jonge jongens en mannen doen gevaarlijke stunts met vuur. Super mooi om te zien. Hierna komen de eerste dansers en trommelaars en de versierde olifant. Wat een mooi gezicht. Na de eerste groep volgen er nog velen. De ene olifant nog mooier versierd dan de andere. Mannen met brandende kokosnoten verlichten de optocht. Om 23:00 uur gaat iedereen opeens staan. Daar komt een prachtige olifant aan. Deze mag de grond niet aanraken, dus voor hem uit wordt een witte loper uitgerold. Bovenop de olifant in een versierde mand, bevindt zich (een kopie van) de tand van boeddha. Om ons heen worden handen ineen geslagen en gebeden. Het hoogtepunt van de optocht. Niet veel later keren wij terug naar onze homestay. In bed horen we om half 1 ’s nachts weer het vuurwerk, wat betekent dat de optocht is afgelopen.

Kandy wordt ook wel de culturele hoofdstad van Sri Lanka genoemd. We hebben onze reis zo uitgestippeld dat we er met de slotdag van het festival zijn. We zouden in Castle Hill guesthouse slapen, maar een dag van te voren krijgen we een mailtje dat er toch geen plek is. Niet zo aardig. We zijn omgeboekt naar een klein guesthouse verderweg. Dit is een echte homestay bij Geetha en haar moeder. We zijn de tweede gasten. Ze zijn pas net hun B&B begonnen en hebben ook nog geen naam voor hun B&B. Gezien hun grote bloementuin, geven wij de suggestie Flower Garden. Supervriendelijke mensen. We kwamen pas laat aan vanwege twee grote files door wegwerkzaamheden onderweg. Meteen krijgen we versgebakken cake en thee aangeboden. Samita, de moeder, vraagt of we hier willen avondeten. Dat is natuurlijk prima. Vervolgens staat ze twee uur in de keuken om heerlijke curries voor ons klaar te maken. Tegen negen uur kunnen we aan tafel. Ze verontschuldigt zich dat het zo lang duurde, maar dat kwam door de bevoren kip. De dal is gelukkig niet pittig, dus ook de meiden vinden dat lekker.

In de vorige blog waren we nog aan de kust bij Nilaveli. Luna heeft daar haar allereerste perslucht duik in open water gedaan. Op Pigeon Island was het mogelijk rustig vanaf de kant het water in te gaan. Ze heeft dus een mooie ondiepe duik kunnen doen van maximaal 3,7 meter diep. Ze vond het super bijzonder om een half uur lang als een vis tussen de prachtige vissen door te zwemmen. Een mooie ervaring en dankzij de goede trainingen van duikteam Woerden, ging het ook heel goed.

Luna en Dille zijn enorme fan van papadum, een soort dunnen kroepoek. In ons hotel van Nilaveli werden er steeds nieuwe porties gebakken. Op onze laatste dag kwam de eigenaar twee pakjes papadum brengen, zodat we in Nederland ook Srilankese papadum voor ze kunnen maken. Super aardig! Vanaf Nilaveli zijn we, via een kleine stop aan het fort en de tempel in de havenstad Trincomalee, naar Polonnaruwa gereden, een historische Unesco site met ruines uit de middeleeuwen. We slapen in het Deer Park hotel in Giritale. Dit is aan een meer tegenover het Minneriya National Park. We kunnen de olifanten vanaf het hotel zelfs zien. Een heerlijk hotel in een groene omgeving met een prachtig zwembad en ook een spa. Onze kamer is versierd met beeldjes van olifanten en de douche is half buiten en heel natuurlijk. In de middag huren we vier fietsen en bezoeken we oude ruines van Polonnaruwa midden in een bosrijke omgeving. De sfeer is mysterieus. Groepen apen zitten op de oude stenen muurtjes. We zien een maansteen (een uitgehouwen halfronde steen bij de entree van tempels), liggende en staande boeddha beelden en nog veel meer. Prachtig.

We zitten nu echt in de culturele driehoek van Sri Lanka. Drie Unesco World Heritage sites vlak bij elkaar. De volgende dag bezoeken we Sigiriya. De bekende rots die zo uitsteekt in het landschap. Eerst beklimmen we een andere rots op 1 km afstand. Pidurangala tempel. Een steile klim. Terwijl we uitrusten onder een overhangende rotswand, stoot Luna haar hoofd keihard. Dat is schrikken. We koelen wat met het mineraalwater dat we meehebben. Er komt een groep Srilankezen langs en die vragen bezorgd wat er is en of we er wel ijs op doen. IJs ja, ja,het is zo’n 34 graden. Dat hebben we niet mee… Rustig weer naar beneden. Luna doet de rest van de dag rustig aan. Bij Sigiriya blijft Andre bij de meiden en loop ik alleen omhoog. Verticaal omhoog langs wenteltrappen. Dit is niet voor mensen met hoogtevrees….Halverwege zijn prachtige 1500 jaar oude fresco’s te bewonderen van rondborstige vrouwen. Vlak onder de top zijn grote wespennesten. Uit voorzorg trekken sommige mensen imker kleding aan. Best warm met 34 graden. Ik loop snel door en heb nergens last van. Een prachtig uitzicht op de top. Bijzonder hoe dit vroeger gemaakt is.

De meiden zijn een klein beetje tempelmoe, maar Anaradhnapura moet je toch eigenlijk ook bezoeken. Dus dat doen we. Deze stad was rond 2000 jaar geleden de belangrijkste stad van Sri Lanka. Ook hier weer veel ruines, boeddha beelden, maanstenen en een 2500 jaar oude boom, voortgekomen uit een stekje van de Indiase boom waar boeddha onder verlichting heeft gevonden. Maar er is hier meer levendigheid dan in Polonnaruwa. De Ruvanvelisaya dagoba trekt veel in wit geklede Srilankezen (de kleur die hoort bij Puja (offeren en bidden). Bij de boom Sri Maha Bodhi spreek ik met een monnik die graag Engels wil leren. Ze is ook in Taiwan geweest om boeddhisme te studeren. ’s Avonds laten we ons in onze spa verwennen met een full body massage. De meiden krijgen ook nog een flower bath na afloop. Met rondom het bad allemaal waxine lichtjes. Dit willen ze thuis ook wel!

Dan wordt het tijd om afscheid te nemen van dit mooie hotel. Nog een laatste duik in het heerlijke zwembad en dan op naar Kandy. Natuurlijk stoppen we onderweg bij de beroemde Dambulla caves. Zo’n 2000 jaar oud. Honderden trappen omhoog naar vijf prachtig versierde en beschilderde grotten met talloze boeddhabeelden. Het is erg druk. Voor het eerst hebben we last van agressieve apen. De apen hebben het zelfs gemunt op de offerbloemen die iedereen onder aan de trappen koopt. Die eten ze gewoon op! Luna let goed op en brengt de twee bloemstukjes veilig boven. In een van de grotten staat een ketel, waarin druppels water worden opgevangen. Heilig water, dat gebruikt wordt bij rituelen.

In Dambulla is ook een nationaal overslagcentrum voor groente, fruit en vruchten. In vier grote hallen is het een hectiek van jewelste. Volbeladen tuktuks en vrachtwagens schuifelen naast elkaar naar binnen. Het lijkt de veerboot van Mozambique wel. Er wordt getoeterd, geschreeuwd. Mannen lopen, nee rennen, dwars door elkaar heen met grote zakken meloenen of peultjes op hun nek. Vanuit hier gaat het verder naar Colombo. Ik zie veel onbekende groenten en vruchten. Het is een kleurrijk schouwspel.

Door naar Kandy. In Sri Lanka zien we veel politiecontroles langs de weg. Na onze ervaring met corrupte politie agenten in Mozambique even schrikken. Maar al snel bleek dat deze politie zijn aandacht richt op het controleren van bromfietsen en tuktuks. Alleen deze dag worden we aangehouden. Controle van de papieren. Een paar minuten later rijden we weer verder. Maar niet voor lang. We komen in een enorme file terecht bij Matale. Het staat potvast. Later blijkt dat het wegwerkzaamheden zijn. Met 1,5 uur vertraging komen we rond 17:00 uur aan in Kandy. De wegen worden al bijna afgesloten voor de optocht. De hoofdstraat is super hectisch. Drie agenten regelen gelijktijg het verkeer. Wiens aanwijzingen moeten we nu opvolgen? Koelbloedig manoevreert Andre onze auto er door heen. En kunnen we later uitrusten in onze Flower Garden. De volgende dag gaan we de tempel van de Tand (van boeddha) bekijken. Het is volle maan en dus poya (tevens vrije dag)`. We staan in een lange wachtrij met de Srilankezen om 3 seconden een blik te kunnen werpen op de gouden pot met de tand erin. Buiten staan de olifanten te wachten op de optocht van de avond. Mannen naaien nog de laatste kleden voor de olifanten vast. We zien jongens hun vuuracts oefenen. En overal Srilankezen in het wit. We doen nog even snel boodschappen in oze supermarkt Food City. Zoals wel vaker vormen de twee chocoladerepen de helft van totale kosten. Maar wel erg lekker. Bij onze homestay vertelt Geetha dat er een pizzahut is, die misschien wel thuisbezorgt. Dat gaan we uitproberen. En ja hoor. Een half uur later zitten we heerlijk pizza te smikkelen ter voorbereiding op de lange avond wachten bij de optocht.



Theepluksters met loom armbandjes en stoere surfleraren

Reisverslag Sri Lanka Posted on Mon, August 04, 2014 18:47:00

We staan bovenaan een steile theeplantage in de buurt van Haputale. Beneden ons zien we vrouwen ijverig de bladeren plukken. Ze gebruiken een soort blik aan de voorkant en kieperen dit leeg in een grote driehoekige plastic rugtas op hun rug. Ze krijgen ons in de gaten en wenken dat we naar beneden moeten komen. Langs een zigzaggend pad lopen we naar beneden. De vrouwen kijken enthousiast naar de meiden. Luna heeft haar weg-geef loom armbandjes mee. Een vrolijk lachende vrouw met een zwart roze jurkje aan, kiest een mooi bijpassend roze-zwart “ ladder†armbandje. Ze roept enthousiast naar de andere pluksters en even later staan een paar vrouwen enthousiast rondom Luna in haar plastic zakje met armbandjes te graaien. Zelfs een oud omaatje wil graag een armbandje. Een paar minuten later zijn ze op en maken we nog een paar mooie foto’s. Wat een leuke ervaring.

Het is een verademing om in Ella te zijn. Gelegen op 1000 meter hoogte, is het minder heet. Daar waren we wel even aan toe. Ons hotel ligt langs de spoorlijn naar Colombo. Op onze eerste dag hier stappen we om 9:23 precies in de trein naar Haputale. Wat een punctualiteit van de Srilankese spoorwegen. We reizen 2e klasse. Voor 75 cent reizen we met zijn vieren 1 uur naar een een dorp verderop. De deuren staan open. De meiden vinden het leuk om naar buiten te hangen. Wel opletten voor struikgewas of tunnels natuurlijk. En dat de deur niet dichtwaait.

In Haputale nemen we een lokale bus naar de theefabriek van wijlen heer Lipton. De bus is ingericht als een soort Hindu tempeltje en de Hindi muziek knalt uit de luidsprekers. Volgepropt gaan we op weg. Een half uur later en 40 cent armer, staan we voor de theefabriek. De rondleiding is indrukwekkend. Hier wordt 24 uur per dag gewerkt, 23.000 kilo thee per dag verwerkt. We bekijken de verschillende processtappen van drogen, malen/snijden, fermenteren en verhitten. Binnen 24 uur verlaat een theeblaadje de fabriek als echte thee in een van de 8 verschillende kwaliteitsklassen. Op de veiling van Colombo wordt de thee verkocht. Lipton koopt nog steeds het merendeel van de thee. Een leerzame excurise. Op de terugweg in de bus, komen er drie zusjes naast Luna zitten. Ook zij vinden het leuk om loom armbandjes te krijgen. Als we later uit stappen, komt het oudste zusje nog speciaal “ thank you†zeggen.

’s Avonds krijgen we een heerlijke full body massage in Ella. Behalve Andre dan, want zijn rug is zo verbrand, dat dat niet fijn zou zijn. De man van de massage salon snijdt een blad van een soort cactus plant af en snijdt deze open. “ Aloe veraâ€, zegt hij, “ good for sunburnâ€. Andre moet twee keer per dag wat van de plant op zijn rug smeren. De volgende dag gaan we Ella Rock beklimmen (1600 meter hoog). Vanwege het risico te verdwalen, gaan we met een gids. We lopen eerst een stuk naar beneden, langs zijn dorpje en zijn huis. We zeggen zijn vrouw en twee dochters gedag, die gaan winkelen in het volgende dorp (hij geld verdienen en zijn vrouwen geven uit, het komt Andre bekend voor;-). Hij laat ons de geoogste bonen zien, de tomatenplanten en de centrale wasplaats, waar vrouwen kleding wassen en zelf een douche nemen met kleren aan. We lopen over de spoorbrug, langs een kleine waterval en daarna gaat het omhoog. Toch best afzien in de hitte zeker omdat we eigenlijk te laat vertrokken zijn. Na ruim twee uur staan we op de top. Een prachtig uitzicht.

Aan de overkant van het dal zien we de bergrug branden. Onze gids zegt dat het een ongeluk is. Waarschijnlijk een sigaret ofzo. Vanwege de enorme droogte, brandt het goed. Volgens onze hoteleigenaar lopen we geen gevaar omdat het vuur wel zal stoppen bij de weg. Op de terugweg stoppen we bij de waterval. Onze gids pakt zeep en neemt in zijn onderbroek een douche. Terug in het hotel vraag ik de gids of zijn oudste dochter van 12 jaar het leuk zou vinden om loom armbandjes te maken als ze weer terug is. Hij knikt van ja. Ik hoop dat hij het begrepen heeft. Als Luna en ik twee uur later naar het dorp willen lopen, zien we onze gids heel verlegen voor het hotel wachten met zijn dochters. Enthousiast pakt Luna de zakjes met loom elastiekjes. De meisjes kiezen allebei een zakje uit en Luna doet voor hoe je een vissengraat armbandje maakt. Al na een paar minuten heeft de oudste het door en gaat ze zelf verder. Ze wordt steeds enthousiaster. Als het eerste armbandje klaar is, maakt ze er nog eentje. Luna geeft haar drie gemengde zakjes mee met haaknaalden. We worden heel uitvoerig bedankt en krijgen hun adres mee om de foto’s op te sturen. We hopen dat ze thuis nog mooie armbandjes aan het maken is. Inmiddels is nog een ander Nederlands meisje aangekomen met een loomkoffer. Ivana en ze is ambassadeur van Tosca Menten, de schrijfster van o.a. Dummie de mummie. Dat is wel toevallig. Tijdens deze reis hebben we een superdik voorleesboek mee van Tosca Menten. Luna is meteen van plan omte proberen om in 2015 ambassadeur te worden.

De laatste dag In Ella gaan we met de auto rondtouren. Stoppen o.a. bij een leuke kleine boeddha tempel. Er is een uitgehakte boeddha in een rots en een mooie tempel met muurschilderingen en liggende boeddha’s. Op een gegeven moment komt er een jonge monnik binnen, die gaat zingen en bidden. Mooi om te horen in zo’n omgeving. Na een klooster dat helaas gesloten was en we tevergeefs met mooi aangeklede Srilankese familiesvoor het hek gewacht hebben, gaan we op weg naar de Dilayuma waterval, met 175 meter de enehoogste van Sri Lanka. Het is even klimmen en klauteren maar dan staan we eronder. Luna en Dille trekken hun bikini aan en gaan eronder staan. Stoere meiden. Een echt stortbad en best koud.

Dan is het tijd om ons heerlijke hotel na vier nachten te verlaten. Ons hotel met een eigen baby salamander va 2 cm groot in de badkamer. Dat is beter dan een huiskrokodil zoals in het vorige hotel. En met supervriendelijk personeel en lekker eten. Met onze stevige bolide (die flink benzine slurpt met 1:7 maar gelukkig kost de benzine 80 cent/liter) gaan we op weg naar de kust. Veel slingerbochten als we eerst een pass van 1500 meter over moeten met weer prachtige theeplantages. Onderweg weer veel schoolkinderen in uniform. Hun vakantie is nog steeds niet begonnen. We maken een tussenstop in Passare. Een onbekend dorpje waar ze waarschijnlijk weinig toeristen hebben gezien, want we trekken veel bekijks als we daar wat inkopen gaan doen. We hebben een bal en een emmer nodig, maar laten ons ook verleiden tot de aankoop van een mooi boeddha beeldje (slechts 75 cent), een pet en babykleding voor de pop die Dille meeheeft. Dezelfde babypop die Luna meehad naar Mexico, toen ze 1,5 jaar oud was. De mensen in de winkel vroegen hoe oud de baby was. Vanwege de taalbarriere en het blijkbaar niet begrijpen dat het om een pop gaat, houden we het op 3 maanden. Ze komen met de meest trendy en hippe Srilankese babykleding aanzetten. Dille’s pop heeft er nu dus een leuk jurkje bij. Onderweg kijken we ook nog bij een oefen cricket wedstrijd bij een school, de nationale sport hier. Sri Lanka is ook al een paar keer wereldkampioen geweest. Ze zijn er heel trots op en overal zie je cricket gespeeld worden.

In de middag komen we in Arugam Bay aan. De plek van Sri Lanka om te surfen. Ons hotel Bayvista Inn (pas 1 jaar oud) is wederom een schot in de roos. Mooie ruime kamer met vier bedden en uitzicht op zee en de vele bootjes van de vissers.Lekker schoon. Goede airco en een koelkast (fijn om koud water te hebben!). En een echte plus. Er staat een trampoline in de tuin. De eerste in Sri Lanka. De eigenaar vertelt trots dat ie in Italie gekocht is. De meiden springen zich bij 37 graden snel in het zweet. Daarna dus meteen omkleden en naar zee om af te koelen. We lopen naar een strandje waar ook een strandwacht is. We passeren eerst een plek waar heel veel lokale mensen in zee spelen. Al snel wordt duidelijk dat het een soort gescheiden strand is. Als de lokale mensen teveel in de richting van het andere strand komen, worden ze door politie terug gefloten. Best raar om te zien. De zee is heerlijk warm. We genieten volop en pas als de zon ondergaat, gaan we weer terug naar het hotel. Onderweg kan Luna het niet laten radslagen te maken. Iets wat ze in Nederland ook al te pas en te onpas deed. Mooi zo in de avondzon. De lokale mensen kijken het maar hoofdschuddend aan..

De volgende ochtend gaan we op zoek naar een surfschool. Dat is niet zo moeilijk, want er zijn er sinds een paar jaar tientallen. En dat in zo’n klein dorpje. Bij Arugam Bay Surf school spreken we met Francis. Hij wil Luna en Dille wel surfles geven. We nemen twee boards mee in onze auto, Francis voorin en op naar Pottuvil bay. Daar zijn beginners golven. Het is er erg rustig met maar twee andere toeristen. Voor Luna haar derde keer surfen. Ze staat meteen. Voor Dille is het de eerste keer. Maar na een paar keer oefenen, gaat het steeds beter. Uiteindelijk staat ze ook een paar keer.Super knap! Luna surft helemaal naar het strand. Als de les afgelopen is, laat Francis even zien wat hij kan. Hij pakt Luna’s plank, stuift het water in, maakt een hele salto achterover en surft vervolgens super stoer helemaal naar het strand terwijl hij onderstussen allerlei moves maakt. Luna en Dille willen nog een keer les en we maken we meteen een afspraak voor de volgende dag. De rest van de dag is lekker rustig. Lunchen, zwemmen. Lekker chillen. ’s Avonds gaan we verderop eten, want de meiden willen een keer pizza. Tijdens het eten vraagt Dille iets over Sinterklaas. Aangezien ze naar groep 5 gaat, dachten we dat het wel goed zou zijn om haar het geheim te vertellen. We verwachtten eigenlijk niet te veel verdriet ook omdat vriendinnen in de klas al vaak tegen haar gezegd hadden dat hij niet bestaat. Maar tot onze schrik, barst ze in tranen uit en is ze erg verdrietig. Ze geloofde er dus nog wel erg in. Snel gaat Luna haar troosten. De arme meid heeft zelfs geen trek meer in haar pizza. Wat een verdriet. Zelf beseffen we dat het voor ons toch ook weer ee mijlpaal is. Geen “ gelovigen’ meer in ons gezin en nooit meer de buurman die hard op het raam klopt en pepernoten naar binnen gooit….. De volgende morgen hebben we de wekker gezet om vroeg te surfen. Francis blijkt de afspraak vergeten, dus we krijgen nu Prasanna. We gaan naar elephant rock ten noorden van Arugam bay. Het is hier helaas erg druk. Bosjes toeristen liggen te wachten in het water op de goede golf. Luna kan inmiddels al wat sturen en maakt er een slalomtraining van tussen de liggende en vallende mensen door. Ze gaat echt goed. Prasanna is erg enthousiast. Ook Dille staat een paar keer, maar de drukte is haar te veel, dus ze stopt eerder. Wat een stoere meiden hebben wij!

Na een lekkere lunch gaan we met de auto naar Kumana national park. Het valt ons op dat deze omgeving meer Indiaas voelt. Veel Hindu tempels en heel veel koeien op de weg. Af en toe een moskee. Maar geen boeddhistische tempels. We stoppen bij het verlaten en wonderschone strand van Panama. Zo mooi. Geen enkele toerist. Op de rotsen liggen de vissen, de vangst van de ochtend, te drogen. Het is wel bloedheet, dus we gaan snel weer verder.

In Kumana National Park (eigenlijk East Yala NP, waar we eerder de luipaard zagen) mogen we met onze eigen auto rijden. Dat scheelt weer 40 euro voor een excursie en Andre vindt het ook wel leuk om met onze 4WD over deze weggetjes te rijden. We krijgen een gids mee die geen Engels kan, maar wel de weg wijst. Het blijkt een supermooi park te zijn. Landschappelijk erg mooi. We zien heel veel ooievaars en pelikanen, een indrukwekkend gezicht. Zeker als er achter uit de struiken opeens ook een olifant verschijnt. We zien veel badende buffels die zich diep in de modder wroeten ter verkoeling. Apen, bee-eaters en zelfs op de terugweg nog twee jakhalsen! Super leuk en minder toeristisch dan Yala NP.

Inmiddels is het maandag en zijn we al twee weken in Sri Lanka. Gisteren zijn we vanuit Arugam Bay naar Nilaveli gereden in het hoge noorden, vlakbij de havenstad Trincomalee. Nilaveli heeft een prachtig wit strand en is gelegen nabij Pigeon Island, een national park waar je goed kan snorkelen en duiken. Maar ook nabij de oude frontlinie van die gemene burgeroorlog, die in 2009 beeindigd is. Maar er zijn nog veel militaire bases hier. Dit was onze langste reisdag, 270 km en zo’n 4,5 uur. We hebben geluncht in Maalu Maalu resort halverweg, net boven Baticaloa. Dit hotel is in 2011 feestelijk geopend door de Srilankese minister in het kader van het project “ reawakening the Eastern coast†, de wederopbouw van de oostkust. Dit was het eerste gerealiseerde project zeven jaar na de tsunami. Nilaveli dus. We slapen in High park hotel, een klein strak hotel met een eigen (Duitse) duikschool. We hebben een prachtig zicht op zee en een ruime kamer. Helaas kan de airco niet de gewenste verkoeling brengen. De bediening is wat traag, maar de oude opa van 70 jaar is erg vriendelijk en vertelt enthousiast over zijn zes kleinkinderen. Vanochtend dus naar Pigeon island gevaren. Terwijl Andre de eerste duik doet, ben ik met de meiden gaan snorkelen. Luna – met snorkel C diploma – snorkelt als de beste en is meer onder water dan boven water en maakt overal foto’s van. Dille blijft lekker bij mij in de buurt en kan ook goed alle prachtige vissen zien. We hebben enorme mazzel want we zien wel vier grote zwartpuntrifhaaien vlak bij ons zwemmen. Deze zijn gelukkig ongevaarlijk, maar wel 1-1,5 meter groot. Ze zijn vrij schuw en zwemmen snel weg, dus we hebben er geen goede foto van helaas. Daarna draaien we de rollen om en ga ik duiken. Lekker ondiepe duik tussen de rotsen met veel harde koralen, rifvissen, een scorpionfish en lionfish en nog veel meer. Genieten! Morgen nog een keertje terug naar deze mooie onderwaterwereld. We blijven hier nog twee nachten en zoeken dan het binnenland weer op. Nu kijken of de wifi onze tweede blog kan uploaden.



Kaneel en tuktuks

Reisverslag Sri Lanka Posted on Mon, July 28, 2014 13:44:13

Zuchtend sjokken de meiden door het oude vestingstadje Galle aan de Zuid-Srilankese kust. Ooit gebouwd door de Nederlanders. “Het is zo heet, alles is nat van het zweetâ€, moppert Dille. Ik kan haar niet ongelijk geven. We moeten echt nog even wennen aan de hitte, de geuren en de drukte. Aan Azie dus. Gelukkig zien we daar een gelateria. Met een lekker ijsje is het leed wel even vergeten. Onze vierde dag in Sri Lanka alweer. Maar eigenlijk de eerste dag dat we echt wat ondernemen. De vlucht ging voorspoedig met Emirates vanaf Dusseldorf. Het voelde wel wat raar om nu in het vliegtuig te stappen. In Dubai hadden we een tussenstop, na slechts drie-vier uur slaap. Daar kopen we – heel cliche- tax-free twee horloges voor de meiden. Ze zijn er erg blij mee. De vlucht verder naar Colombo was overdag. Er werd niet echt meer geslapen, maar wel veel films gekeken. Er waren zelfs Nederlandstalige films bij. Chapeau voor Emirates.

In Colombo zijn we supersnel door de douane gegaan met het online bestelde visum. Dat ging soepel. Buiten werden we opgewacht en naar ons hotel gebracht. Villa Araliya in Negombo. Drukte om ons heen. Heeeeel veel tuk tuks. En brommers. En hardscheurende bussen. Villa Araliya is gelukkig een rustige oase met zwembad! Waar we snel inplonsen. Ongelooflijk wat een energie de meiden nog hebben na slechts 3 uur slaap. Na een lekkere curry maaltijd, duiken wij 19:30 (lokale tijd) ons bed in om pas 13 uur later (!) weer wakker te worden. Het ontbijtje stelt helaas erg teleur.Het hotel is toch wel erg overpriced. Jammer. We doen erg rustig aan de eerste dag. Een lange wandeling over het strand, waar we al snel ingepalmd worden door een vrouw die sarongs en jurkjes verkoopt. Als Luna een leuk jurkje aantrekt, wil de verkoopsters graag dat ze ook de sarongs probeert en deze doet ze erover heen aan. Totdat Luna 4 lagen verder in de brandende hitte (36 graden) uitroept dat het te warm is… Dan natuurlijk de onderhandeling. De vrouw start met 8500 rupees. Wij met 1000 😉 Ongeloof bij de vrouw. Ze gooit allerlei argumenten in de strijd zoals de hoge kwaliteit van de stof en dat deze jurkjes wel 20 jaar meegaan (!). Op 3500 rupees toch maar een deal, maar dat kwam omdat ze haar kinderen in de strijd gooiden en Andre daar gevoelig voor is. Na een zwembad verkoeling in de middag een kort ritje naar Negombo town om een Dutch fort te zien en de fish market. Luna merkte op dat ze het er niet echt hygienisch uit vond zien. ’s Avonds wordt onze huurauto al gebracht: een Mitshubishu Montero Sport. Lekker stevige auto voor in dit verkeer. Helaas met een zielige claxon. Want claxonneren hoort erbij in het verkeer. Andre heeft inmiddels de Srilankese rijstijl al vrij snel onder de knie. Regels? Welke regels? Maar let wel op voor de bussen. Die zijn groot en rijden heel hard. Ook op de verkeerde weghelft. Tuk tuks zijn ook heel brutaal. Maar wel klein. En brommers? Die manoevreren zich overal tussendoor, terwijl moeder met baby achterop zit.

Over de nieuwe tweebaans express highway zijn we de volgende dag al binnen 2 uur aan de Zuidkant van Sri Lanka voor slechts 2,75 euro tol. Nu zijn we in Mirissa. Nog een soort van ongerept stranddorpje. Ons hotel is prachtig: Palm Villa. Pal aan zee. Met hoge palmbomen, hangmatten en ligbedden. De kamers zijn kleurrijk vormgegeven met een mooie familiekamer waar de kinderen op een vide kunnen slapen. De zee lonkt. Tot 18:30 ’s avonds als de zon bijna ondergaat, rennen de meiden de zee in en uit. Heerlijk.

Vandaag een doe-dag dus. Op naar het meer van Kogalla. Hier kun je een bootocht maken naar Cinnamon eiland. En dat bleek super te zijn. Bij een klein hutje lieten een man en vrouw ons zien hoe je van de kaneel plant kaneelstokken maakt en kaneelpoeder. Heel behendig met een mes schilt de man de bast van de kaneelstam. Even later zien we de bekende ingevouwen kaneel stokken te voorschijn komen. Zijn vrouw stampt de gedroogde kaneel fijn om poeder te maken. Luna en Dille mochten ook even meehelpen. Natuurlijk krijgen we er kaneelthee bij te drinken en kunnen we nog wat kaneel kopen. De verse kaneel hebben we ook meegekregen en laten we nu zelf 1 week drogen voordat het klaar is.

De volgende stop is Galle. Het stadje dat vanaf 1640 bijna twee eeuwen in handen van de Nederlanders was totdat ze in een( bloedige) strijd door de Engelsen werden verslagen. Echt een oud vesting stadje. De stadsmuur is nog helemaal intact en heeft een Unesco status en een mooie VoC inscriptie. Tijdens de vreselijke tsunami in 2004 heeft de stadsmuur stand gehouden en is de binnenstad goed bewaard gebleven maar zijn er wel veel slachtoffers gevallen in het nieuwere gedeelte van de stad. We slenteren wat rond en zoeken verkoeling in een restaurantje. In Nederland aten we veel bessen en kersen. Hier is het weer tijd voor verse vruchtensappen van papaya, passievrucht en mango. Mmmm. In Sri Lanka moeten de kinderen nog een week naar school. Ze hebben alleen de maand augustus vakantie. Alle kinderen dragen witte uniforms. Bij de stadsmuur zien we een paar klassen richting de zee lopen. Even later plonsen ze enthousiast in het water. De meisjes met hun witte jurkjes en al. De jongens doen brilletjes op en proberen borstcrawl te doen. Wat een waterplezier onder schooltijd!

We bezoeken het National Maritime museum. In de Lonely Planet aangeduid als het meest moderne en interactieve museum van het land. Nou, dat viel even tegen. Luna had in gedachten het Beeld en Geluid museum in Hilversum… dan was dit museum niet echt modern. Binnen tien minuten staan we weer buiten nadat we veel traditionele boten hebben gezien en opgedoken schatten. Terug in het hotel duiken we allevier de zee in. Met snorkel deze keer. En zowaar, er zwemmen allerlei mooie gekleurde vissen rond. We hebben onze snorkels niet voor niks mee.

Inmiddels zijn we in Tissamarahama. Een dorpje vlakbij Yala National Park. De plek in Sri Lanka om luipaarden te zien. Ja, echt, luipaarden. Vorig jaar hebben we er wel eentje in de struiken zien lopen in Kruger Park, maar we hopen nu op een betere kans. De reisafstanden in Sri Lanka zijn trouwens heerlijk kort. Gemiddeld zo’n 2 uur om naar een volgende plek te komen. Gisteren hebben we onderweg twee tempelcomplexen bezocht. De Weherahena tempel waar 23.000 schilderingen het leven van buddha uitbeelden. Mooie cartoons met hele verhalen. De Wewurukannala tempel met het hoogste buddha beeld van Sri Lanka. Waar we op 50 meter hoogte in het hoofd van buddha mochten kijken terwijl we ondertussen gezegend werden door onze gids. Bijzonder. Maar voordat we daar naar binnen mochten, moesten we eerst door een galerij met beelden en tekeningen die alle zonden weergeven en op gruwelijke wijze laten zien hoe de hel eruit ziet. Een zonde is bijvoorbeeld BBQ-en. Als je dat doet, ga je naar de hel…. Gelukkig waren de meiden niet zo erg onder de indruk en hebben ze er ook geen nachtmerrie van gehad. Rond 17:00 kwamen we aan in ons hotel Hibiscus. Een super relaxed hotel met een prachtig zwembad, grote tuin, een dakrestaurant met een lekker windje ter verkoeling. Prima plek om uit te rusten. Ook veel Nederlandse gezinnen aanwezig, dus de meiden spelen gezellig in het zwembad met andere kinderen. Bij het ontbijt wijst een ober doodleuk op het meertje dat in de tuin van het hotel ligt: “ croccodileâ€, zegt ie. Ik geloof hem niet. Maar warempel er ligt een krokodil van wel 1 meter groot op een klein eilandje in het meertje. De ober is niet onder de indruk en vindt het een kleintje. Maar die krokodil ligt wel 10 meter verwijderd van het pad waarover wij van het restaurant naar onze kamer lopen. En 15 meter verwijderd van het zwembad. Best raar. Maar goed, het zal de huiskrokodil wel zijn…

Het is inmiddels zondag. Al bijna een week in Sri Lanka. Gistermiddag zijn we op safari geweest in Yala National Park. Met een eigen jeep en gids. Zoals vele andere toeristen. Veel buffels, een paar olifanten, een kameleon, mooie vogels en krokodillen gezien. Maar we wilden natuurlijk een luipaard. Op een gegeven moment krijgt onze gids een telefoontje dat er eentje gespot is bij een waterhole. Plankgas – het leek Joris en de Draak van de Efteling wel- reed hij er naar toe. We moesten ons echt stevig vasthouden. Maar we zijn nog op tijd. Maar niet de enigen. Ik denk dat er zo’n 40 jeeps stonden. Het was een verkeersinfarct rondom een liggende luipaard. Onze gids stapte uit en ging het verkeer regelen. Best komisch eigenlijk. We hebben het luipaard wel goed kunnen zien. Toch een leuke ervaring!

Vandaag zijn we verder naar het noorden gereden de bergen in. Weer twee stops onder weg bij buddhistische tempels. In Sri Lanka is zo’n 70% buddhist, 7% hindi, 7% moslim en 7% christen. Het lijkt erop dat er nu gemoedelijk naast elkaar geleefd wordt. De tweede tempel Buduruwagala is een grote rotswand waarin 6 buddha’s zijn uitgehouwen in de rosten. Wat een werk moet dat geweest zijn. We zijn nu in Ella op 1000 meter hoogte. Heerlijk koel. Ons hotel Mountainheavens ligt op een zeer steile bergrug met werkelijk een prachtig uitzicht. De kamer is erg ruim en heeft een wijds uitzicht. Op de website stond: “open-concept-bathâ€. Wij wisten niet wat dat betekende, maar in de kamer is veel glas, ook bij de badkamer, waardoor je zo naar buiten kijkt. Omdat het zo steil is, heb je vrij uitzicht en ziet niemand jou onder de douche;-) Het personeel is erg behulpzaam en het eten heerlijk. Kortom, wij vermaken ons hier wel de komende vier dagen. Het plan is om morgen een treinreis te maken op het meest scenic traject in heel Sri Lanka en daar een tea factory te bezoeken. We zijn benieuwd.



33 graden

Reisverslag Sri Lanka Posted on Wed, July 16, 2014 23:08:41

Dit weekend wordt er tropisch weer voorspeld. 33 graden! Dan kunnen we ons mooi voorbereiden op onze reis naar Sri Lanka. Vorig jaar in Zuid-Afrika was het natuurlijk winter. We hebben de warmte toen wel een beetje gemist. Al snel in het najaar begon het alweer te kriebelen en hebben we een ticket naar Colombo geboekt vanaf Düsseldorf. Tijdens de VerreReizenMetKinderen dag in november hebben we voldoende inspiratie opgedaan voor Sri Lanka en andere ouders ook geïnspireerd om verre reizen te maken. In mei hebben we leuke hotels uitgezocht en de hele route vastgelegd. Die is nu als volgt:

Negombi- Mirissa – Tissamarahama – Ella – Arugam Bay – Trincomalee – Polonnaruwa – Kandy – Negombo

De meiden hebben er weer veel zin in. Lekker zwemmen bij de vele mooie stranden met palmbomen. Wandelen door de bergen en theeplantages. Veel olifanten zien en aanraken. Kijken bij de optocht van versierde olifanten bij het grootste boeddhistische festival van Zuidoost-Azië. En we kunnen zelfs nog op safari om een luipaard te spotten. De laatste maand voor de schoolvakantie is weer traditioneel gezellig maar druk, met veel dans- en toneeluitvoeringen, afzwemmen en eindfeesten. Met ook nog een verbouwing erbij, zijn we allemaal wel een beetje aan vakantie toe 😉

Gelukkig zijn we er bijna klaar voor: de prikken zijn weer gehaald, de visa zijn online aangevraagd en veel spullen van onze paklijst liggen al klaar. Nieuw dit jaar in de paklijst is dat we loom elastiekjes meenemen. De meiden zijn er dol op. Wie niet in Nederland? En Luna is vastbesloten om de kinderen in Sri Lanka loomen te leren. Dus nemen we een aantal weggeef zakjes mee! Ik ben benieuwd!